بررسي ابعاد و ويژگي مدلهاي موجود تعيين وقت مراكز ارائه خدمات درمانی سرپايی و ارائه رویکردهای مناسب

عنوان طرح: بررسي ابعاد و ويژگي مدلهاي موجود تعيين وقت مراكز ارائه خدمات درمانی سرپايی و ارائه رویکردهای مناسب
مجری: دکتر افسون آیین پرست
همکار اصلی:
سایرهمکاران :
کارفرما:معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی
سال اختتام: 1395

چکیده:
یکی از رویکردهای قابل توجه در استفاده بهینه از منابع در حوزه خدمت سرپایی بهره‌گیری از سیستم‌های نوبت‌دهی است. در این مطالعه تلاش گردید ضمن بررسی روشهای مختلف نوبت‌دهی، متغیرهای مورد استفاده در مدلها شناسایی شود تا زمینه مناسب برای طراحی مدلهای سازگار با سیستم‌های کشور طراحی گردد. در این بین 4 روش عمده برای طراحی سیستم نوبت‌دهی شناسایی شد و متغیرهای مورد استفاده برای طراحی یک سیستم نوبت‌دهی در سه گروه عمده طبقه‌بندی و ارائه گردید.
هدف:
1. شناسايي ويژگي‌هاي مدلهاي ارائه شده در مستندات منتشر شده
2. شناسايي مدل‌هاي مورد استفاده به تفكيك نوع مراكز ارائه خدمات سرپايي
3. شناسايي متغيرهاي به كار رفته در هر مدل
4. شناسايي رويكردهاي مناسب براي مراكز ارائه خدمات سرپايي در ايران
روش تحقیق: روش کار در این مطالعه شامل بررسی مروری بر روی مستندات مکتوب علمی منتشر شده در پایگاه داده‌های Pubmed, google scholar, SID, Magiran بود. به منظور تکمیل دستاوردهای این مطالعه مروری یک مطالعه کیفی به روش نشست کارشناسی انجام گرفت به منظور بررسی گستره خدمات سرپایی در نظام سلامت کشور و شناسایی و طراحی رویکرد متناسب با شرایط سیستم‌های ارائه خدمات سرپایی در کشور انجام گرفت.
نتیجه: چهار روش عمده برای طراحی و بهبود سیستم‌های نوبت‌دهی وجود دارند که عبارتند از: روش‌های بهینه‌سازی ریاضی (الگوهای قطعی و احتمالی)، روش‌های هیوریستیک (ابتکاری)، نظریه صف، روش شبیه‌سازی. هر یک از این روشها با توجه به اهداف مطالعه و ویژگی سیستم مورد نظر کاربرد ویژه‌ای دارند. با این حال اکثر متغیرهای مورد بررسی صرفنظر از نوع روش مطالعه یکسان هستند. متغیرهای طراحی سیستم نوبت‌دهی در سه گروه عمده قابل دسته‌بندی هستند: متغیرهای مربوط به ویژگی‌های سیستم ارائه خدمت، متغیرهای مربوط به ویژگی‌های گیرندگان خدمات و متغیرهای مربوط به رویکرها و سیاستهای مرکز.
کلید واژگان: خدمات سرپایی، سیستم تعیین وقت، نظام سلامت
//]]>