تحلیل مسیر حرکت بیماران سرپایی و برآورد زمان انتظار مراجعین درمانگاههای بیمارستان میلاد

عنوان طرح: تحلیل مسیر حرکت بیماران سرپایی و برآورد زمان انتظار مراجعین درمانگاههای بیمارستان میلاد
مجری: دکتر افسون آیین پرست
همکاران: دکتر فرانک فرزدی، دکتر فرزانه مفتون
مشاور آماری: مسعود صالحی
کارفرما: بیمارستان میلاد
سال اختتام: 1392

چکیده:
مدیریت صحیح سیستم های بهداشتی و درمانی نیازمند بهره گیری از یک منطق تصمیم گیری مناسب است. به منظور تصمیم گیری مناسب ابتدا باید درک مناسبی از سیستم و فرآیندهای داخل سیستم کسب نمود. مهمترین فرآیندها در سیستم ارائه خدمات سرپایی فرآیندهای مرتبط با بیمار و زمان انتظار بیماران در سیستم است. زمان انتظار نه تنها یکی از عوامل مهم تاثیر گذار بر رضایت گیرندگان خدمات به شمار می آید، بلکه یکی از شاخص های دسترسی به خدمات است که جزء مهمی در سنجش کیفیت خدمات است. بیمارستان میلاد با ارائه خدمت به بیش از 1 میلیون بیمار سرپایی در سال، حجم عمده ای از خدمات سرپایی مورد نیاز شهر تهران و موارد ارجاعی را پوشش می دهد. این بیمارستان با سنجش زمان انتظار بیماران سرپایی و شناسایی عوامل موثر بر آن می تواند در جهت مدیریت بهتر سیستم سرپایی گام بردارد. در این راستا مطالعه ای با هدف تحلیل مسیر حرکت بیماران سرپایی و سنجش زمان انتظار بیماران در این مرکز طراحی و اجرا گردید. در این مطالعه که به روش مقطعی و در جامعه بیماران سرپایی مراجعه کننده به درمانگاههای شیفت صبح بیمارستان انجام گرفت، در مجموع 4336 نمونه در ایستگاههای پذیرش، صندوق، پیگیری و 14 درمانگاه تخصصی بیمارستان مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج مطالعه نشان داد که میانگین زمان انتظار بیماران در واحد پذیرش 6.6 دقیقه (6/7= SD)، در واحد صندوق 2.7 دقیقه (2.9= SD)، در پذیرش پیگیری 3.2 دقیقه (4.8= SD)، و در درمانگاهها 57.7 دقیقه (54.9=SD)، محاسبه گردید. با توجه به آنکه اتاق معاینه بیش از 80 درصد زمان انتظار را به خود اختصاص می دهد، بدیهی است گلوگاه ارائه خدمت در بیمارستان اتاق معاینه پزشک است. بررسی میانگین ارائه خدمت به بیماران در ایستگاه های مختلف حاکی از آن بود که متوسط زمان ارائه خدمت به بیماران در واحد پذیرش 0.4 دقیقه (0.7=SD) ، در واحد صندوق 1.4 دقیقه (0.6= SD)، در پذیرش پیگیری 1.2 دقیقه (0.5= SD) و در درمانگاهها 3.2 (1.2= SD) محاسبه گردید. بررسی یافته ها حاکی از ان بود که اجرای سیستم پذیرش غیر حضوری نقش مهمی در کاهش زمان انتظار بیماران برای پذیرش داشته است. با این حال نتوانسته تغییری در زمان انتظار بیماران برای معاینه ایجاد نماید. در این خصوص به نظر می رسد تجدید نظر در توالی نوبت های بیماران بر اساس زمان ورود پزشکان و میانگین مدت معاینه هر بیمار نقش مهمی در اثربخشی سیستم زمانبندی پذیرش غیر حضوری خواهد داشت. یکی از جنبه های عدم وقت شناسی بیمار که تاثیر بسیار زیادی بر زمان انتظار آنان داشت، تعجیل بیمار در مراجعه به مرکز درمانی علیرغم داشتن پذیرش قبلی بود. (0.5= correlation و 0.100> P) نتایج یافته ها حاکی از آن بود که در این متغیر بیشتر از تاخیر پزشکان بر زمان انتظار بیماران (0.4= correlation و 0.100 > P) تاثیر دارد. به نظر می رسد آگاه سازی بیماران این خصوص و تاکید بر مراجعه به موقع (نه زودتر و نه دیرتر) نقش مهمی در کاهش زمان انتظار بیماران ایفا نماید. بدیهی است بررسی ابعاد سیستم ارائه خدمات سرپایی و شناسایی دقیق فرآیندهای قابل ارتقاء نظام ارائه خدمت؛ که بخشی از اهداف مطالعه حاضر به شمار می رود؛ نقش مهمی در ارائه اطلاعات مناسب به مدیریت سیستم در جهت ارتقاء نظام ارائه خدمت سرپایی قرار می دهد.
کلمات کلیدی: واحد درمان سرپایی، زمان انتظار، مسیر حرکت بیمار، بیمارستان میلاد.
//]]>